صادق مشکینی، تصویربردار تلویزیون که بخاطر خواب همسرش از حضور در میدان نبرد و فضای جنگی وحشت دارد، برای گرفتن وامی از صندوق قرضالحسنه سازمان، مجبور میشود همراه گروهی به منطقه عملیاتی برود تا مستندی از اسرای عراقی ثبت کند. او در تلاش است به هر شکل ممکن از نزدیکشدن به خط مقدم فرار کند، اما در مسیر این فرار ماجراهای غیرمنتظره و طنزآمیزی برایش رقم میخورد…
فیلم لیلی با من است به کارگردانی کمال تبریزی یکی از آثار ماندگار سینمای ایران در ژانر کمدی-جنگی است که همچنان پس از گذشت سالها تازه و دیدنی جلوه میکند. این فیلم با ترکیب هوشمندانه طنز و موقعیتهای دراماتیک دوران جنگ ایران و عراق، راه تازهای در سینمای دفاع مقدس گشود و در جشنوارههای مختلف مورد تحسین قرار گرفت، این اولین بار است که در دسته بندی فیلم های دفاع مقدس ، یک اثر طنز را جای داده اند و این نیز یک شجاعت مثال زدنی از کمال تبریزی سازنده این فیلم ماندگار است.
صادق مشکینی (با بازی درخشان پرویز پرستویی) فیلمبرداری است که از جنگ و حضور در جبهه وحشت دارد. او برای دریافت وام و تکمیل خانه نیمهسازش مجبور میشود همراه آقای کمالی (محمود عزیزی) برای ساخت مستندی به منطقه جنگی برود. مشکینی در طول سفر تلاش میکند از خط مقدم فاصله بگیرد، اما مجموعهای از اتفاقات ناخواسته او را درست به قلب ماجرا میکشاند و طنز ماجرا از همین تضاد شکل میگیرد.
| بازیگر | نقش |
|---|---|
| پرویز پرستویی | صادق مشکینی |
| محمود عزیزی | کمالی |
| شهره لرستانی (مازیار لرستانی) | الهه همسر صادق |
| رحمان باقریان | یدالله |
| حسین معلومی | بکتاش |
| مهدی فقیه | منصوری |
| هدایتالله نوید | پدر صادق |
| علی غفاری | بسیجی موتورسوار |
| عبدالله نعیمزاده | فرمانده |
| رحیم مهدیخانی | بنا |
| حسن حسینیان | پیرمرد واکسی |
| ساحره متین | عمه صادق |
مدیر فیلمبرداری : مجتبی رحیمی ، صدا : بهروز معاونیان ، طراح صحنه : کمال تبریزی ، جلوه های ویژه : محمدرضا شرف الدین ، تدوین : کمال تبریزی ، موسیقی : سید بهنام ابطحی ، طراح گریم : رحیم مهدی خانی ، طاهره رجبی
سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه (کمال تبریزی و رضا مقصودی) – جشنواره فجر ۱۳۷۴
دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد (پرویز پرستویی) – جشنواره فجر ۱۳۷۴
نامزدی در بخش بهترین بازیگر نقش اول و مکمل مرد – جشنواره فجر ۱۳۷۴
کاندیدای بهترین نمونه فیلم در جشنواره فجر ۱۳۷۵
این فیلم نخستین اثر جدی در سینمای ایران بود که فضای جنگ را با کمدی موقعیت ترکیب کرد. طنز ظریف و دیالوگهای دوپهلوی رضا مقصودی و کمال تبریزی باعث شدند فیلم حتی برای نسلهای بعد هم تازه و جذاب بماند.
بازی پرویز پرستویی به عنوان صادق مشکینی، تصویری از انسانی ترسو اما ناخواسته درگیر ماجرا خلق میکند که یکی از بهترین نقشآفرینیهای کارنامه او به شمار میرود. تقابل پرستویی با محمود عزیزی نیز ستون اصلی جذابیت فیلم لیلی با من است می باشد.
فیلم از همان دقایق ابتدایی، مخاطب را وارد دغدغههای قهرمان میکند و بدون حاشیهپردازی اضافی سراغ اصل داستان میرود. این ریتم سریع و ضرباهنگ درست، یکی از دلایل ماندگاری اثر است.
نقطه قوت فیلم در تحول شخصیت مشکینی است؛ قهرمانی که برخلاف کلیشههای رایج دفاع مقدس، حتی در پایان هم یک ترسو باقی میماند و این صادقانهترین وجه فیلم است. تبریزی با این انتخاب از شعاری شدن فیلم جلوگیری کرده و کمدی را اصیل نگه داشته است.
فیلم «لیلی با من است» تنها به دلیل پیوند طنز با فضای جنگی ارزشمند نیست، بلکه به خاطر حضور پررنگ لایههای معنوی و اشارات عرفانی در دل یک کمدی ایرانی، به اثری ماندگار تبدیل شده است. انتخاب عنوانی که ظاهراً ربط مستقیمی به قهرمان ندارد، خواب دیدن شخصیت «الهه»، تکرار شعر معروف «اگر با من نبودش هیچ میلی / چرا ظرف مرا بشکست لیلی» و رسیدن صادق به خط مقدم به شکلی تقدیرگرایانه، همه به فضایی فرازمینی و نمادین در روایت اشاره میکنند.
دیالوگهای صادق با خداوند نیز عمق معنوی قصه را پررنگتر میسازد. او بدون واسطه دعا میکند، شکایت دارد و حتی خالقش را با زبان ساده خودش خطاب قرار میدهد. این ارتباط بیپیرایه، یکی از دلایل مهمی است که باعث شده فیلم بعد از گذشت سالها همچنان در ذهن تماشاگران زنده بماند.
بعد از مدتی، جذابیت آثار جنگی کلاسیک کاهش یافت و فیلمسازان برای جذب گروههای جدید مخاطب، بهویژه زنان، ژانر جنگی را با ملودرامهای خانوادگی ترکیب کردند. فیلم «عقابها» نقطه شروع این روند محسوب میشود.
با ورود کارگردانانی چون ابراهیم حاتمیکیا و رسول ملاقلیپور، سینمای دفاع مقدس جدیتر شد. اما در دهه هفتاد، تغییر نگاه به جنگ نمایانتر گردید؛ هم از نظر فرم و هم از نظر محتوا. این دوره شاهد پرداختن به روابط اجتماعی پس از جنگ، نگاهی انسانیتر به رزمندگان و حتی شکستن تقدس اغراقآمیز جبههها بود. چنین تغییراتی باعث شد آثار این دوران، از قالب صرفاً شعاری فاصله بگیرند.
جالب است بدانید که مسعود فراستی، منتقد معروف سینمای ایران، «لیلی با من است» را یکی از بهترین کمدیهای تاریخ سینمای ایران میداند. او در پاسخ به انتقادی که باور داشت فراستی هیچوقت فیلم طنزی را تأیید نمیکند ـ این اثر را در کنار «همسر» و «مکس» بهعنوان نمونههای شاخص ژانر کمدی معرفی کرد و حتی «اجارهنشینها» را تنها در حد اثری متوسط دانست.
اولین تلاش موفق سینمای ایران برای ترکیب ژانر دفاع مقدس با کمدی موقعیت بود. روایت هوشمندانه، شروع سریع و جذاب و شخصیتپردازی صادق مشکینی باعث شده همچنان تازه و دیدنی بماند. حضور بازی ماندگار پرویز پرستویی در کنار دیالوگهای دوپهلو و طنز اجتماعی، «لیلی با من است» را به اثری فراتر از یک کمدی جنگی ساده تبدیل کرده است.
اگر به دنبال اثری هستید که هم فضای تلخ جنگ را نشان دهد و هم با طنز و موقعیتهای غیرمنتظره شما را بخنداند، این فیلم یک انتخاب ایدهآل است. «لیلی با من است» نهتنها در ژانر کمدی – جنگی – دفاع مقدس ماندگار شده، بلکه الگویی برای آثار بعدی هم بوده است.
رسانه «پخش فیلم»، گنجینهای ارزشمند از فیلمهای دفاع مقدس را در خود جای داده است. از آثار ماندگار و پرمخاطبی مانند «شب واقعه» با بازی درخشان حمید فرخ نژاد گرفته تا فیلم های جدید و به روزی مثل «صیاد» که به تازگی تولید و منتشر شدهاند، همگی در اختیار شما قرار دارند.
