فتحعلی اویسی (۲۵ دی ۱۳۲۴ – ۱۳ مهر ۱۴۰۰) از چهرههای ماندگار سینما و تلویزیون ایران بود. او تحصیلات خود را در رشته کارگردانی و بازیگری سینما در دانشگاه ایالتی تگزاس به پایان رساند و پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۵۳ به تلویزیون پیوست. نخستین حضور جدی او در سینما با فیلم «قدغن» ساخته علیرضا داوودنژاد در سال ۱۳۵۷ رقم خورد.
اویسی در طول بیش از چهار دهه فعالیت هنری، در نقشهای کمدی و جدی خوش درخشید و با بازیهای ماندگار خود جایگاه ویژهای در میان مخاطبان پیدا کرد. او علاوه بر بازیگری، در عرصه کارگردانی نیز فعال بود و فیلم «مریم و میتیل» (۱۳۷۱) را ساخت که برای آن دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد.
از آثار سینمایی شاخص او میتوان به فیلمهای «ناخدا خورشید» (۱۳۶۵)، «هی جو» (۱۳۶۷)، «بانو» (۱۳۷۰)، «جهانپهلوان تختی» (۱۳۷۶)، «مومیایی ۳» (۱۳۷۸) و «کلاهی برای باران» (۱۳۸۵) اشاره کرد. اویسی همچنین برای نقشآفرینی در فیلمهای «ناخدا خورشید» و «سرب» نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
فتحعلی اویسی با کارنامهای درخشان و حضور در آثار ماندگار، همواره بهعنوان یکی از هنرمندان محبوب و پرآوازه سینمای ایران یاد میشود.
