داستان فیلم زندگی ابراهیم خوشلحن، خواننده ای را روایت میکند که با وقوع انقلاب از صحنه کنار گذاشته میشود. او بهدلیل نداشتن شهرت کافی، راهی برای مهاجرت و ستاره شدن در لسآنجلس پیدا نمیکند و سرانجام به خواننده مجالس بدل میشود..
فیلم سینمایی مطرب به نویسندگی، کارگردانی و تهیهکنندگی مصطفی کیایی، محصول سال ۱۳۹۸ است. این اثر در ژانر اجتماعی و موزیکال ساخته شد و با استقبال گسترده مخاطبان توانست عنوان پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران در زمان اکران خود را کسب کند.
داستان فیلم دربارهی ابراهیم خوشلحن (با بازی پرویز پرستویی) است؛ خوانندهای کابارهای که پیش از رسیدن به شهرت، با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ از صحنه کنار گذاشته میشود. او که نه محبوبیت کافی داشته و نه توانسته به لسآنجلس مهاجرت کند، سرانجام به خواننده مراسم بدل میشود.
سالها بعد، زیبا (الناز شاکردوست) دختر ابراهیم، شرایطی را فراهم میکند تا پدرش در هفته فرهنگی ایران در استانبول اجرا کند. پسر خانواده (محسن کیایی) نیز با سبک رپ مسیر متفاوتی در موسیقی پیش گرفته است. سفر آنها به ترکیه سرآغاز ماجراهای تازهای میشود که ترکیبی از طنز، موسیقی و چالشهای خانوادگی است.
این کمدی پرفروش با هنرنمایی پرویز پرستویی و الناز شاکردوست را میتوانید در کنار هزاران عنوان دیگر از فیلمهای کمدی ایرانی، بهصورت قانونی از طریق سایت اینترنتی پخش فیلم تماشا و دانلود کنید.
| نام بازیگر | نقش |
|---|---|
| پرویز پرستویی | ابراهیم خوشلحن |
| الناز شاکردوست | زیبا خوشلحن |
| محسن کیایی | فؤاد خوشلحن |
| مهران احمدی | ماشاالله (مارشال) |
| عایشهگل جوشکن | نازان |
| حسین امیدی | شهرام |
| امین مقدم | حمید پارسا |
برای نقش نازان ابتدا مریم اوزرلی پیشنهاد شد، اما بهدلیل ناآشنایی او با زبان فارسی، انتخاب تغییر کرد. در نهایت عایشهگل جوشکن که علاقهمند به فرهنگ ایرانی بود، برگزیده شد. او تنها طی دو ماه با تمرین فشرده توانست فارسی را در سطح قابل قبول یاد بگیرد.
فیلم با بودجهای حدود ۵/۵ میلیارد تومان ساخته شد. اما در گیشه با فروش شگفتانگیز بیش از ۳۶ میلیارد تومان توانست رکوردشکن شود و عنوان پرفروشترین فیلم سال ۱۳۹۸ را به خود اختصاص دهد.
| دوره | بخش | نامزد | نتیجه |
|---|---|---|---|
| بیستمین جشن حافظ | بهترین بازیگر مرد | پرویز پرستویی | نامزدشده |
در ترکی، واژه «تاتلیسس» به معنای شیرینصدا است. نام خانوادگی شخصیت «ابراهیم خوشلحن» نیز برگرفتهای فارسیشده از همین نام خواننده مشهور ترکیهای، ابراهیم تاتلیسس است.
مطرب از همان الگوهایی پیروی میکند که در فیلمهای پرفروش دهه اخیر مثل «نهنگ عنبر» یا «تگزاس» دیدهایم؛ سفر به گذشته، حضور کاراکترهای خارجی با لهجه بامزه و شوخیهای جنسی پنهان. همین ترکیب تضمین میکند فیلم در گیشه موفق شود، حتی اگر ارزش هنری بالایی نداشته باشد.
گرچه پرویز پرستویی و الناز شاکردوست از بازیگران توانمند سینما هستند، اما شخصیتهای فیلم عمق کافی ندارند. فیلمنامه پر از صحنههای غیرمنطقی و کشدار است؛ از بازگشت بیدلیل به پشت صحنه یک کنسرت تا ماجراهایی که صرفاً برای خنده نوشته شدهاند.
پرستویی نقش خوانندهای شکستخورده را باورپذیر ایفا میکند، اما در بسیاری از لحظات، فیلم به بازی سطحی محسن کیایی و کلیشههای شخصیتی شاکردوست متکی است. نتیجه آن است که فیلم بیشتر شبیه معجونی سرگرمکننده میشود تا یک کمدی انتقادی جدی.
یکی از ویژگیهای برجستهی مطرب، استفاده از شوخیهای جنسی است؛ موضوعی که همواره میان منتقدان و بخشی از مخاطبان محل بحث بوده است. برخی این نوع شوخیها را ناپسند میدانند، اما عدهای معتقدند در صورت رعایت ردهبندی سنی، میتوانند به بخشی از جذابیتهای فیلم تبدیل شوند.
با این حال مشکل اصلی در مطرب این است که این شوخیها بیشتر شبیه جوکهای سطحی فضای مجازی به نظر میرسند و کمتر کیفیتی در حد یک فیلم سینمایی دارند؛ شاید یکی دو مورد لبخند بیاورد، اما در نهایت عمق چندانی به اثر نمیبخشند.
فیلم هرچقدر پیش میرود، بیشتر دچار افت میشود. در یکسوم پایانی، داستان تقریباً چیزی برای ارائه ندارد و صرفاً با کش دادن روایت تلاش میکند به مدت زمان استاندارد یک فیلم سینمایی برسد. خردهداستانهایی که در این بخش اضافه شدهاند نیز هیچ تاثیری بر روند اصلی ندارند و تنها حکم پرکننده زمان را دارند.
بخش زیادی از مطرب شبیه یک کپی ناشیانه از کمدیهای چند سال اخیر سینمای ایران است. مصطفی کیایی با تکیه بر فرمول «بفروش» که در آثاری مثل «نهنگ عنبر» یا «تگزاس» دیده بودیم، تلاش کرده همان مسیر را ادامه دهد. او تنها تغییرات جزئی در این فرمول داده، اما نتیجه نه یک کمدی درخشان است و نه یک فاجعه کامل؛ بلکه اثری است که روی لبه ابتذال قدم میزند و با مهارت خاصی خود را از سقوط کامل نجات میدهد.
مطرب میتوانست با بهرهگیری از داستان و مضمون جذابش، تبدیل به یک کمدی قوی با رگههای انتقادی شود. حضور بازیگران مطرح و توانمند نیز این ظرفیت را داشت که فیلم را به سطحی بالاتر برساند. اما نبود خلاقیت در فیلمنامه و انتخاب راه ساده و تکراری، باعث شد اثر به جای یک فیلم ماندگار، صرفاً یک محصول گیشهای پرفروش باشد.
هرچند مطرب از منظر هنری بار زیادی به دوش نمیکشد، اما در گیشه به شدت موفق بود. فروش چند میلیاردی فیلم در تنها یک هفته نشان میدهد که این مدل کمدی همچنان مخاطبان زیادی دارد. سرمایهگذاران و تهیهکنندگان هم خوب فهمیدهاند نبض بازار در چنین فیلمهایی میزند؛ آثاری که شاید ارزش هنری نداشته باشند، اما تضمینکننده بازگشت سرمایهاند.
فیلم مطرب بهرغم ضعفهای فیلمنامه و شخصیتپردازی، با ترکیب طنز عامهپسند، موسیقی و حضور ستارههای محبوب توانست به پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران در زمان خود تبدیل شود. اثری که شاید بیشتر از آنکه یک شاهکار سینمایی باشد، یک محصول گیشهای موفق است، از بزرگترین پایگاه داده فیلم های ایرانی بازدید کنید.
