دو رفیق قدیمی که از چهل سال پیش در یک زمین با زنی مهاجر شریک بوده اند، حالا با ورود ناگهانی فرزند آن زن از آمریکا کاملا غافلگیر می شوند. این مهمان ناخوانده برای گرفتن سهم مادری خود به ایران آمده است و همین سهم خواهی، اختلافات پنهان این دو شریک را دوباره زنده می کند.
گذشت چهار دهه از یک رفاقت قدیمی و شراکت در یک ملک با ارزش، شاید برای فراموش کردن تمام قول و قرار های دوران جوانی کافی باشد؛ اما ورود ناگهانی فرزند یک شریک قدیمی از آمریکا، درست مثل یک طوفان سهمگین، تمام این آرامش ظاهری را به هم می ریزد. وقتی پای سهم خواهی از یک زمین مشترک به میان می آید، دو دوست قدیمی مجبور می شوند دفتر خاطرات خاک خورده خود را دوباره باز کنند و با راز های پنهان و کینه های قدیمی رو به رو شوند که تماشای آن ها در یک فضای طنز، لحظات سرگرم کننده ای را برای بیننده رقم می زند.
فیلم سینمایی های کپی، یک کمدی به کارگردانی و تهیه کنندگی علی اکبر ثقفی است که در سال ۱۴۰۳ تولید شد و در آذر ماه ۱۴۰۴ روی پرده رفت. این ساخته که قلم علی اصغری را به عنوان نویسنده در کنار خود دارد، پس از اکران ناموفق در سینما ها، در خرداد سال ۱۴۰۵ به صورت آنلاین منتشر شد. دلیل اصلی توجه رسانه ها به این پروژه، کیفیت سینمایی آن نبود؛ بلکه حضور دوباره چهره های قدیمی دهه های پیشین در قاب تصویر بود که کنجکاوی بسیاری از علاقه مندان به هنر هفتم را بر انگیخت.
قصه دو دوست قدیمی که درگیر ماجرا های یک زمین مشترک می شوند. سال ها پیش، این دو نفر همراه با زنی که بعد ها به آمریکا مهاجرت کرده است، مالک یک زمین بوده اند. حالا پس از گذشت چهل سال، فرزند این زن برای گرفتن سهم مادری خود به ایران باز می گردد. ورود این تازه وارد به کشور، دفتر خاطرات خاک خورده را باز می کند و اختلافات قدیمی میان این دو رفیق را دوباره زنده می کند تا داستان در یک فضای طنز به پیش برود.
این حرص و طمع برای رسیدن به پول، درست ما را به یاد فیلم مرد عینکی می اندازد که در خلاصه آن آمده است: «من تصویر نسلی ام که تمام قد برای بردن ایستاد، اما در نهایت همه چیز را از دست داد…»؛ چرا که این دو دوست نیز تمام قد برای بردن یک زمین ایستاده اند، اما ممکن است در نهایت رفاقت چهل ساله خود را برای همیشه از دست بدهند.
با وجود این که سازندگان تلاش کرده اند تا از طنز های سخیف اینستاگرامی فاصله بگیرند و یک کمدی همراه با احساسات گذشته گرایانه خلق کنند، اما نتیجه نهایی فاصله بسیار زیادی با یک سینمای استاندارد دارد و به هیچ وجه انتظارات را برآورده نمی کند.
یکی از بزرگ ترین مشکلات ساخته علی اکبر ثقفی، ضعف شدید و آشکار در متن داستان است. روابط میان کاراکتر ها به هیچ وجه درست پرداخت نشده اند و اتفاقات بدون منطق رخ می دهند. در اینجا با شخصیت های عمیق طرف نیستیم، بلکه تنها چند تیپ ساده را می بینیم که انگیزه درستی برای رفتار های خود ندارند. نویسنده به جای ایجاد یک قصه منسجم، تنها چند موقعیت خنده دار و تکراری را کنار هم چیده است که احساسات بیننده را درگیر نمی کنند.
حضور چهره ای مانند ابوالفضل پورعرب با آن سابقه درخشان در سینمای ایران، در یک اثر ضعیف، برای بسیاری از تماشاگران قابل هضم نیست. سایر هنرپیشه ها مانند آناهیتا درگاهی، یوسف صیادی و کاظم نوربخش نیز در نقش های تک بعدی خود گرفتار شده اند. این پروژه به خوبی نشان داد که صرفا گرد هم آوردن ستاره ها، برای ساخت یک اثر موفق کافی نخواهد بود.
فیلم های کپی اثری است که تمام تخم مرغ های خود را در سبد نوستالژی گذاشته است. این ساخته به جای خلق یک داستان تازه، تنها به خاطرات گذشته تکیه می کند و ظرفیت اولیه خود را با یک متن کودکانه و آشفته از بین می برد.
با این حال، اگر شما هم دلتنگ دیدن چهره های قدیمی سینما هستید و می خواهید خودتان کیفیت این اثر را قضاوت کنید، سایت پخش فیلم این امکان را برای شما عزیزان فراهم کرده است. هم اکنون می توانید برای تماشای آنلاین و دانلود فیلم های کپی با کیفیت های عالی و اینترنت نیم بها اقدام کنید. به نظر شما آیا حضور ستاره های قدیمی می تواند ضعف های یک داستان را بپوشاند؟ حتما دیدگاه های خود را در بخش کامنت ها با ما و دیگر مخاطبان به اشتراک بگذارید.
