سال تولید: 1405

سریال یل، دهه ۱۳۵۰؛ روستایی دورافتاده که سکوتش با ناپدید شدن‌های مشکوک دختران جوان شکسته می‌شود. کارآگاهی از شهر وارد می‌شود، اما در این بافت سنتی، هر دیوار یک راز و هر چهره یک نقاب دارد. او برای یافتن حقیقت، باید از میان لایه‌های پنهانِ روابط و بی‌اعتمادی اهالی عبور کند؛ جایی که قاتل شاید نزدیک‌تر از آن چیزی باشد که فکرش را می‌کند.

پیدا شدن جسد بی‌جان دختری جوان، پلیس را در برابر شباهت‌های غیرعادی این حادثه با یک پرونده خودکشیِ مختومه قرار می‌دهد. با ورود تیم تحقیق به زوایای تاریک زندگی قربانیان، پرده از هویت‌های پنهان و رازهای سایه‌وار کاراکترها برمی‌افتد.

در پشت درهای بسته اتاق بازجویی، تیمی از بازپرسان زبده با سلاح کلمات به مصاف دروغ‌های پنهان می‌روند. هر پرونده معمایی پیچیده است که گره آن تنها با شکستن سکوت سنگین متهمان و رسیدن به لحظه ملتهب اعتراف باز می‌شود.

«توزیع مشروبات مرگبار در یک بزم شبانه، به فاجعه‌ای از جنس کوری و مرگ ختم می‌شود. اما با قربانی شدن فرزند یک چهره بانفوذ، این پرونده جنایی به میدان تسویه‌حساب‌های خونین و افشای رازهای تاریک گذشته تبدیل می‌شود.»

آرامش ظاهری شهر، تنها سرابی برای پنهان کردن یک شطرنج پیچیده اطلاعاتی است. در این تریلر پرالتهاب جاسوسی، پرده از نبردی خاموش و امنیتی برداشته می‌شود؛ جایی که بازیگران پنهان قدرت در تاریکی سایه‌ها تاس می‌ریزند و هر قدم در این تقابل نفس‌گیر، قماری مرگبار بر سر بقاست.

«پایانِ سال‌ها دوندگی، آغازِ یک معمای تاریک است؛ محبوبه و ایرج پس از عمری تلاش، سرانجام کلید خانه‌ی رویایی‌شان را در دست می‌گیرند. اما ورود آن‌ها و فرزندانشان (پروانه و پرهام) به این سرپناه جدید، آرامشِ مورد انتظارشان را رقم نمی‌زند. این چهاردیواری، آبستنِ رازهای مدفونی است که با ورود ساکنان جدید، یکی پس از دیگری لب به سخن می‌گشایند.»

«در میانه ویرانه‌های عراق، یک ماموریت بشردوستانه به تراژدی وحشتناکی ختم می‌شود. الهام و محمد با افتادن در دام اسارت داعش، خود را در نقطه‌ی صفر مرزی میان مرگ و زندگی می‌یابند؛ جایی که برای زنده ماندن، باید با سایه‌های شوم خاطرات و خوی حیوانی تروریست‌ها مبارزه کنند.»

«یک زمزمه‌ی وسوسه‌انگیز، آغازگرِ سقوطی خودخواسته است: “چرا دستت رو نمی‌ذاری تو دستم…؟” یلدا بر لبه‌ی پرتگاهی از احساس ایستاده و در آستانه‌ی رها کردنِ خود در آغوشی است که ماهیت واقعی‌اش را نمی‌شناسد. او نمی‌داند این پناهگاهِ پرالتهاب، یک عشقِ ناب است یا دامی ویرانگر؛ اما در اعماق وجودش، سنگینیِ حقیقتِ این بازی تاریک را حس می‌کند.»