سریال حوا Dokhtarane Havva

یک راز مگو بر بستر مرگ، سه نوزاد بی‌نام‌ونشان و حقیقت هولناکی که پس از سال‌ها فاش می‌شود؛ سریال «دختران حوا» به کارگردانی حسین سهیلی‌زاده، تماشاگر را به دل یک درام معمایی نفس‌گیر و هزارتویی از هویت‌های جابه‌جاشده با درخشش یکتا ناصر و پوریا پورسرخ می‌برد.

سریال دختران حوا (Dokhtaran-e Havva)؛ معمای کینه‌ای که سرنوشت‌ها را در هم تنید

در میان آثار ملودرام و معمایی تلویزیون در اوایل دهه نود، سریال دختران حوا به کارگردانی حسین سهیلی‌زاده، اثری بود که با دستمایه قرار دادن یک ایده روان‌شناختی و اجتماعی ملتهب، توانست مخاطبان بسیاری را پای گیرنده‌های شبکه پنج سیما بنشاند. این مجموعه ۳۰ قسمتی که در سال ۱۳۹۱ روی آنتن رفت، با تلفیق داستان‌های خانوادگی و گره‌های کور گذشته، روایتی جذاب از تقاص، پشیمانی و جستجو برای هویت را به تصویر کشید. یکی از المان‌های ماندگار این سریال، تیتراژ پایانی احساسی آن با صدای حمید عسکری است که همچنان در خاطر علاقه‌مندان به موسیقی پاپ و تیتراژهای تلویزیونی باقی مانده است.

دختران حوا تنها یک درام خانوادگی ساده نیست؛ بلکه هزارتویی از انتخاب‌های اشتباه و تاوان‌های سنگین است. سهیلی‌زاده در این اثر تلاش کرده تا با کنار هم قرار دادن طبقات مختلف اجتماعی، تضادها و بحران‌های هویتی جوانان را زیر ذره‌بین ببرد و قصه‌ای خلق کند که در آن مرز میان مظلوم و ظالم به مویی بند است.

کابوس یک جا‌به‌جایی بزرگ؛ داستان جذاب و پرالتهاب سریال

هسته اصلی قصه با یک کینه قدیمی شکل می‌گیرد. «ثریا» (با بازی هنرمندانه گوهر خیراندیش)، پرستار سابق یک زایشگاه است که سال‌ها پیش توسط رئیس بیمارستان اخراج شده و در اقدامی تلافی‌جویانه، برچسب نام سه نوزاد دختر را در دستگاه جابه‌جا می‌کند؛ که یکی از آن‌ها دختر خود رئیس بیمارستان است.

سال‌ها می‌گذرد و ثریا که روزهای پایانی عمرش را با عذاب وجدان در زندان سپری می‌کند، رازی بزرگ را برای هم‌بندی سابقش، یک مددکار اجتماعی به نام «شیوا» (یکتا ناصر) که خود متهم به قتل همسرش بوده، فاش می‌کند. برملا شدن این راز شوم پس از سال‌ها حبس، مسیر پرپیچ‌وخمی از بحران هویت و تاوان گذشته را رقم می‌زند؛ فضایی ملتهب که پیش‌تر درام‌های پرطرفداری مثل سریال آوای باران نیز با تکیه بر فرمول کینه‌های خانوادگی و سرنوشت تلخ کودکان آن را تجربه کرده بودند.

ثریا از شیوا می‌خواهد تا پیش از مرگش این سه دختر را پیدا کند. شیوا با کمک خواهرش «شیدا» که از پاریس بازگشته، وارد میدان می‌شود و ما با سه سرنوشت کاملاً متفاوت روبه‌رو می‌شویم: «نیکی»، دختر ثروتمند رئیس بیمارستان که حالا مادری نگران است و از فروپاشی زندگی زناشویی‌اش هراس دارد؛ «گیلدا»، دختری از طبقه پایین با آرزوهای بزرگ و عطش ثروت که بی‌صبرانه می‌خواهد جایگاه واقعی‌اش را پیدا کند؛ و «مژگان»، کارمند ساده بانک که پیوندی عمیق با خانواده‌ فعلی‌اش دارد. اتحاد این سه دختر با شیوا برای کشف حقیقت، موتور محرک داستان را روشن می‌کند، هرچند که در این مسیر، سایه شوم همسایه مخوف شیوا و رازهای تاریک دیگری نیز بر سر آن‌ها سنگینی می‌کند.

هنرپیشه ها و نقش پردازان

نقد سریال دختران حوا؛ از سوژه‌ای جسورانه تا سقوط در سیاه‌چاله‌ی گاف‌های فیلم‌نامه

سریال دختران حوا با وجود داشتن یک «طرح اولیه» (Plot) بسیار جذاب که پتانسیل تبدیل شدن به یک تریلر روان‌شناختی بی‌نقص را داشت، در مرحله اجرا و نگارش فیلم‌نامه نتوانست آن‌طور که باید، انسجام خود را حفظ کند. نقد این سریال، بررسی تقابل یک ایده درخشان با محدودیت‌های تولید و شتاب‌زدگی در روایت است.

شخصیت‌پردازی‌های قابل قبول، اما متزلزل

با وجود تلاش بازیگران برای جان بخشیدن به کاراکترها، برخی رفتارها در طول داستان فاقد منطق دراماتیک است. به عنوان مثال، کاراکتر «دکتر سامان» (با بازی امیرحسین رستمی) که مدعی پشیمانی و بازگشت به آغوش خانواده است، در سکانس‌های پس از عمل جراحیِ پدر همسرش، به شکلی متناقض نیکی را نادیده می‌گیرد! یا در سویی دیگر، معاون بانک که عشقی جنون‌آمیز به مژگان دارد و حتی برای رسیدن به او خانواده‌اش را ترک کرده، تنها با چند دیالوگ ساده در اواخر داستان، ناگهان تغییر رویه داده و از عشق سوزناک خود دست می‌کشد؛ اتفاقی که بیشتر شبیه به یک پایان‌بندی سرهم‌بندی شده برای بستن پرونده کاراکترهاست.

گاف‌های روایی و سکانس‌های غیرمنطقی

یکی از بزرگ‌ترین نقاط ضعف دختران حوا، بی‌دقتی در جزئیات صحنه و پیوستگی اتفاقات (Continuity) است که از چشم مخاطب تیزبین سینما دور نمی‌ماند. در یکی از سکانس‌های پرالتهاب، کامران توسط سارا در یک ساختمان نیمه‌کاره طناب‌پیچ می‌شود و با ورود شیوا و گیلدا، آن‌ها نیز به سرنوشتی مشابه دچار می‌شوند. اما سوال اینجاست که در یک ساختمان متروکه، ناگهان سه صندلی مرتب و این حجم از طناب چگونه مهیا شده است؟

اوج این حفره‌های فیلم‌نامه در سکانس‌های پلیسی نمایان می‌شود؛ جایی که تنها با یک تک‌زنگِ مژگان، پلیس در کسری از ثانیه سر می‌رسد، ۴ مأمور وارد ساختمان شده و در کمال تعجب هنگام خروج، ۶ مأمور به همراه یک پلیس زن ظاهر می‌شوند! همچنین دیالوگ‌های پر از تناقض سارا درباره وضعیت کامران روی تخت بیمارستان و چرخش‌های ناگهانی قصه برای تبرئه برخی کاراکترها، نشان از عدم بازنویسی دقیق متن دارد.

حواشی، اخبار و ناگفته‌های پشت صحنه سریال دختران حوا

اتفاقات پیرامون ساخت و پخش این مجموعه، به اندازه داستان آن پر از فراز و نشیب بود. در ادامه نگاهی به مهم‌ترین حواشی و گفته‌های عوامل سریال می‌اندازیم:

• کاهش ناگهانی قسمت‌ها و اعتراف نویسنده: زامیاد سعدوندیان (نویسنده) صراحتاً اعلام کرد که متن سریال یک شاهکار ادبی نبوده است. او دلیل اصلی بسیاری از ضعف‌های شخصیت‌پردازی و پرش‌های داستانی را مشکلات مالی پروژه دانست که باعث شد سریال از ۵۴ قسمت برنامه‌ریزی‌شده، به اجبار در ۳۰ قسمت جمع‌بندی و تولید شود.
• دفاع تمام‌قد یکتا ناصر از تلویزیون: یکتا ناصر که برای بازی در این سریال بازخورد خوبی گرفت (و در جشنواره جام‌جم نیز برنده جایزه انجمن منتقدان شد)، در پاسخ به انتقادات درباره ضعف فیلم‌نامه‌ها تأکید کرد که سینما لزوماً یک درجه بالاتر از تلویزیون نیست، اما خلق یک اثر ماندگار نیازمند زمان کافی و اتاق فکری شبیه به سریال‌های موفق روز دنیاست.
• ریسک‌پذیری امیرحسین رستمی: ایفای نقش «دکتر سامان آزاد» اولین تجربه جدی و تلخ رستمی پس از سریال «یه تیکه زمین» بود. او این انتخاب سهیلی‌زاده را یک ریسک بزرگ دانست و ابراز امیدواری کرد که مخاطب او را در این قالب جدی پذیرفته باشد.
• انتقادات تند پوریا پورسرخ: پورسرخ با حضور در نقش «کامران»، از موفقیت سریال در جذب مخاطب، حتی در رقابت با شبکه‌های ماهواره‌ای، دفاع کرد. او همچنین به شدت از یک روزنامه وابسته به صداوسیما که به تداخل کاری بازیگران انتقاد کرده بود، گلایه کرد و پرکاری بازیگران را نشان‌دهنده حرفه‌ای بودن آن‌ها دانست.

جمع‌بندی

در نهایت، سریال دختران حوا اثری است که با وجود تمام گاف‌های فیلم‌نامه و محدودیت‌های ساختی که داستانش را به یک پایان‌بندیِ بیش از حد خوش‌بینانه و شتاب‌زده (مانند سکانس خرسندی خانواده‌ها در آزمایشگاه) کشاند، همچنان یکی از درام‌های درگیرکننده و نوستالژیک دهه نود به شمار می‌رود. بازی‌های قدرتمند چهره‌هایی چون گوهر خیراندیش، کشش معماییِ ابتدای داستان و جسارت کارگردان در پرداختن به سوژه «کودکان جابه‌جا شده»، باعث می‌شود تا این مجموعه ارزش حداقل یک بار دیده شدن را داشته باشد.

شما درباره پایان‌بندی و حفره‌های داستانی این مجموعه چه فکر می‌کنید؟ آیا معمای ثریا توانست شما را تا قسمت آخر با خود همراه کند؟ همین حالا می‌توانید نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید. همچنین برای تماشای آنلاین و دانلود سریال دختران حوا با بالاترین کیفیت، می‌توانید از طریق لینک‌های موجود در سایت پخش فیلم اقدام نمایید و از سریال دلنوازان که اثر محبوب دیگری از حسین سهیلی زاده هست بازدید کنید.