مامور مخفی پلیس که برای انهدام یک کارتل بزرگ مواد مخدر در کالبد خلافکاری به نام ناصر نفوذ کرده، پس از یک تصادف هولناک حافظهاش را از دست میدهد؛ حالا او در برزخ هویتی گم شده و باید با همراهی دوست خلافکارش، پازل گذشتهای مبهم را در دل یک کمدی پرالتهاب حل کند.
بیدار شدن روی تخت بیمارستان با هویت یک قاچاقچی مخوف، در حالی که ذاتاً فردی بیآزار هستید، نقطه آغاز غافلگیرکننده سریال دزد و پلیس است. ایده درخشان برادران قاسمخانی، این بحران فراموشی را به بستر یک کمدی ابزورد و معمایی میکشاند. شیمی بینظیر بهنام تشکر و هومن برقنورد در کنار کارگردانی دقیق سعید آقاخانی، مرزهای طنز موقعیت را جابهجا کرده و تماشاگر را در هزارتویی از خنده و دلهره غرق میکند.
سریال «دزد و پلیس» (Thief and Police) یکی از متمایزترین آثار نمایشی در ژانر کمدی است که با فاصلهگیری از فرمولهای رایج و تکراری مجموعههای نود قسمتی، تجربهای تازه را برای مخاطبان رسانه ملی رقم زد. این اثر با تلفیق ظریف موقعیتهای طنزآمیز و یک پیرنگ معمایی-پلیسی، توانست لحنی منحصربهفرد خلق کند که در آن، بیننده همزمان با خندیدن به موقعیتهای ابزورد، درگیر گرهگشایی از رازهای پنهان شخصیتهای اصلی میشود.
حضور پررنگ برادران قاسمخانی در تیم نگارش و بازنویسی، تضمینی بر کیفیت دیالوگنویسی و خلق موقعیتهای کمیک استاندارد در این مجموعه تلویزیونی بود. این سریال با تکیه بر یک فیلمنامه منسجم و دوری از لودگی، به شعور مخاطب احترام میگذارد و ثابت میکند که میتوان با یک روایت معمایی و کاراکترهای خاکستری، کمدی ناب و سرگرمکنندهای ساخت که تاریخ مصرف نداشته باشد.
قصه با یک شوک ناگهانی آغاز میشود؛ ناصر کاظمی (با بازی بهنام تشکر)، یک خلافکار خشن و سابقهدار که نامش لرزه بر اندام اطرافیان میاندازد، در پی یک تصادف شدید از ناحیه سر مجروح شده و حافظه خود را به طور کامل از دست میدهد. این اختلال حافظه، نقطه عطفی است که از ناصر بیرحم، انسانی سردرگم و در جستجوی جبران اشتباهات میسازد. او که از ترس و احترام اغراقآمیز دیگران نسبت به خود متعجب است، تلاش میکند مسیر روشنی در پیش بگیرد.
اما سایه سنگین گذشته به این سادگی دست از سر او برنمیدارد. داوود (هومن برقنورد)، رفیق و شریک بزهکاریهایش، مدام به او یادآوری میکند که آنها مهرههای یک باند مخوف قاچاق مواد مخدر هستند که زیر نظر فردی بیرحم به نام «مهندس» (حمید لولایی) اداره میشود. اوج جذابیت و غافلگیری درام زمانی رقم میخورد که پرده از یک راز بزرگ برداشته میشود: ناصر در واقع یک مامور نفوذی و سروان مبارزه با مواد مخدر است که در قلب شبکه خلافکاران رخنه کرده بود.
این چرخش داستانی (پلات توئیست)، موتور محرک سریال را روشن کرده و تقابل کمیک و پرالتهابی میان هویت واقعی و هویت ساختگی ناصر ایجاد میکند. استفاده از موقعیتهای غیرمنتظره برای تغییر مسیر زندگی کاراکترها، همواره از عناصر جذاب درامهای تلویزیونی بوده است؛ درست مشابه گرهگشاییهای داستان در سریال باغ سرهنگ که ورود اجباری زوج جوان قصه به یک عمارت متروکه، آنها را با اتفاقاتی رازآلود و چالشهایی پیشبینینشده مواجه میکند و در اینجا نیز، مواجهه ناصر با هویت پنهانش، مخاطب را در هزارتویی از تعلیق و طنز با خود همراه میسازد.
| بازیگر | نقش |
|---|---|
| بهنام تشکر | ناصر کاظمی / امیر فرازمند |
| هومن برقنورد | داوود |
| شقایق دهقان | فریبا |
| مرجانه گلچین | ستاره |
| حمید لولایی | مهندس |
| عزتالله مهرآوران | بابا اسی |
| بیژن بنفشهخواه | ایرج |
| امید روحانی | دکتر قلابی |
| اصغر حیدری | کریم ابرو خفن |
| رضا کریمی | صفا |
| محمد علی تقوی | سرهنگ |
| مجید مشیری | سرهنگ پلیس |
| کمند امیرسلیمانی | دکتر |
| سیروس میمنت | امیرپور |
| خشایار راد | فریدون صابری |
| مهران رجبی | مالمیر |
| داریوش سلیمی | مظفری |
| بیوک میرزایی | فرخ |
| مهوش وقاری | مادر امیر |
| حسین زمانی | دکتر محل |
| کامران فیوضات | پروفسور |
| شهین تسلیمی | همسر فریدون صابری |
| سوسن پرور | عروس باغ داریوش |
| فرزاد حاتمیان | داماد باغ داریوش |
| پروین میکده | مادر زن فریدون صابری |
| نگار پیل آرام | همسر مظفری |
برخلاف بسیاری از آثار طنز که به داستانهای خطی و موقعیتهای قابل پیشبینی بسنده میکنند، این مجموعه با استفاده هوشمندانه از تضادهای دراماتیک، فضایی ملموس و در عین حال فانتزی خلق کرده است.
بزرگترین نقطه قوت سریال، شخصیتپردازی دقیق و بومی آن است. مهراب قاسمخانی با الهام از الگوهای موفق جهانی، کاراکترهایی خلق کرده که برای مخاطب ایرانی کاملاً آشنا و دوستداشتنی هستند. داوود با آن بلاهت ذاتی، سادگی بینظیر و لحن گفتاری خاص خود، ستاره بیچونوچرای داستان است. هومن برقنورد با یک تیپسازی استادانه، بار اصلی کمدی را به دوش میکشد. در مقابل، بهنام تشکر در نقش ناصر، طنزی کنترلشدهتر و زیرپوستی دارد و با وجود تهمایههایی از شخصیت «دکتر نیما» در کار قبلیاش، توانسته سردرگمی یک مامور مخفیِ حافظهازدستداده را به زیبایی به تصویر بکشد.
سعید آقاخانی در مقام کارگردان، با شناخت دقیق از ضربآهنگ روایی، سرعت بالایی به کار بخشیده است. این ریتم پرشتاب، نهتنها مانع از خستگی بیننده میشود، بلکه لحن شوخوشنگ فیلمنامه را پررنگتر جلوه میدهد. فاش شدن هویت واقعی ناصر میتوانست داستان را از نفس بیندازد، اما هدایت درست صحنهها و طراحی موقعیتهای جفنگ (به ویژه در مواجهه ناصر با خانواده واقعیاش)، تعادل اثر را به خوبی حفظ کرده است.
ایده آشنای «فراموشی بر اثر ضربه به سر»، در اینجا با پرداختی هوشمندانه به یک ابزار کارآمد برای خلق موقعیتهای کمیک تبدیل شده است. تقابل یک پلیس قانونمدار که حالا فکر میکند یک دزد بیرحم است و تلاش او برای هماهنگ شدن با دنیای تاریک زیرزمینی خلافکاران، تضادهای بکری را به وجود آورده که نشان از یک فیلمنامه استاندارد دارد.
ساخت یک سریال با پروداکشن وسیع و لوکیشنهای متعدد، همواره چالشهای خاص خود را به همراه دارد. «دزد و پلیس» نیز در مسیر تولید با اتفاقات و ممیزیهای جالبی روبرو بود:
| قسمت | نامزد | نتیجه |
|---|---|---|
| بهترین بازیگر مرد کمدی تلویزیونی | هومن برقنورد | نامزدشده |
| بهترین بازیگر زن کمدی تلویزیونی | شقایق دهقان | نامزدشده |
«دزد و پلیس» اثبات میکند که با تلفیق درست طنز موقعیت، دیالوگهای پینگپنگی و یک هسته داستانی پرکشش، میتوان اثری خلق کرد که هم در زمان پخش خیابانها را خلوت کند و هم در بازپخشهای متعدد، همچنان باطراوت و خندهدار به نظر برسد. این مجموعه با پرهیز از شوخیهای سخیف و تکیه بر شیمی بینظیر زوج تشکر و برقنورد، به یکی از آثار ماندگار تلویزیون ایران تبدیل شده است.
اگر شما هم از طرفداران سریالهای معمایی با چاشنی طنز هستید و دلتان برای یک کمدی باکیفیت ایرانی تنگ شده است، تماشای این مجموعه را به هیچوجه از دست ندهید. به نظر شما جذابترین بخش داستان، رفاقت پردردسر ناصر و داوود بود یا غافلگیری مربوط به هویت واقعی ناصر؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
فعلا کسی نظر نداده !
اولین نفری باش نظرشو راجب این فیلم میگه (: