خداداد کارگر ساده یک شرکت است که برای فرستادن دخترش به خانه بخت، روی یک وام پنجاه میلیونی حساب باز کرده است. اما با شروع تعطیلات نوروز و تاخیر در پرداخت این مبلغ، آرامش خانواده به هم می ریزد و روز های عید به یک بحران پر دردسر تبدیل می شود.
تعطیلات نوروز همیشه یادآور شادی و دورهمی های گرم خانوادگی است؛ اما در دل یک عمارت ساده، پدری زحمت کش برای تهیه جهیزیه دخترش درگیر دغدغه هایی می شود که به جای لبخند، فریاد و استرس را مهمان خانه می کند.
مجموعه تلویزیونی «خداداد» اثری به کارگردانی علی غفاری و تهیه کنندگی سعید سعدی است که در سال ۱۴۰۰ جلوی دوربین رفت و در ایام نوروز ۱۴۰۱ مهمان خانه های مخاطبان شبکه دو سیما شد. این اثر که در ابتدا قرار بود یک برنامه شاد و مفرح برای شب های عید باشد، در عمل مسیر کاملا متفاوتی را در پیش گرفت.
علی غفاری که پیش از این نیز تجربه ساخت آثار متنوعی را در کارنامه خود داشت، این بار به سراغ قصه ای از جنس دغدغه های اقتصادی رفت. داستان حول محور یک خانواده از قشر ضعیف جامعه می چرخد که در روز های پایانی سال، درگیر مسائل مالی و جور کردن هزینه های ازدواج هستند؛ موضوعی که شاید برای بسیاری از خانواده های ایرانی ملموس و آشنا باشد.
قصه حول محور زندگی مردی زحمت کش به نام خداداد (با بازی رضا ناجی) می چرخد که به عنوان نظافتچی در یک شرکت کار می کند. علی غفاری در این مجموعه بر خلاف سریال بچه مهندس که در آن پدری بی رحم قصد فروش فرزند خود را داشت، تمام تمرکز خود را بر روی فداکاری های یک پدر دلسوز قرار داده است.
بزرگ ترین دغدغه او در آستانه سال نو، فراهم کردن جهیزیه برای دختر کوچکش و فرستادن او به خانه بخت است. خداداد برای حل این مشکل، روی یک وام پنجاه میلیونی از محل کارش حساب باز کرده است. مدیر شرکت با این درخواست موافقت می کند، اما درست در لحظه آخر و با شروع تعطیلات عید، دریافت این مبلغ به تعویق می افتد.
از این لحظه به بعد، رویای یک عروسی ساده جای خود را به استرس، بی پولی و فشار های روانی می دهد. خداداد نه تنها باید شرمندگی مقابل خانواده را تحمل کند، بلکه باید با دردسر های دختر بزرگ ترش که به دلیل بی کاری همسر، سربار خانه پدری شده اند نیز دست و پنجه نرم کند. داستان از اینجا به بعد، به تلاشی بی وقفه و پر از تنش برای رهایی از بحران های مالی تبدیل می شود.
| بازیگر |
|---|
| رضا ناجی |
| پیام دهکردی |
| سوسن پرور |
| علی صبوری |
| زهره حمیدی |
| شیرین بینا |
| سارا باقری |
| مهرزاد جعفری |
| مهرناز بیات |
| نصرت میرعظیمی |
| امیرحسین غفاری |
| کوثر حیدری |
| آرش نوذری |
| آرش تاج تهرانی |
| افشین نخعی |
| سیاوش طهمورث |
ساخت یک اثر مناسبتی برای تعطیلات عید، نیازمند ظرافت های خاصی در متن و اجرا است تا بتواند لحظات شیرینی را برای بیننده خلق کند. با بررسی دقیق این ساخته متوجه می شویم که سازندگان به جای تمرکز بر خلق موقعیت های طنز و پیشبرد منطقی قصه، به راهکار های سطحی و ایجاد سر و صدا متوسل شده اند. در این بخش قصد داریم نقاط ضعف فیلم نامه، عملکرد بازیگران و مسیر اشتباهی که این مجموعه در جذب مخاطب طی کرده است را با نگاهی تحلیلی بررسی کنیم.
حضور نام های آشنا نتوانسته به کیفیت نهایی کار کمکی بکند. رضا ناجی و سیاوش طهمورث دقیقا همان قالب های همیشگی و تکراری خود را ارائه می دهند و هیچ نکته تازه ای برای تماشاگر ندارند. از سوی دیگر، پیام دهکردی که هنرمندی توانا است، در اینجا با یک لهجه اصفهانی بسیار ضعیف و فریاد های مداوم با صدای زیر، یکی از بدترین نقش آفرینی های کارنامه خود را ثبت کرده است. در کنار این موارد، علی صبوری که قرار بود بار اصلی کمدی را به دوش بکشد، با تقلید های ناموفق از رضا عطاران، کاراکتری خلق کرده که به جای معصومیت و شیرینی، بیشتر به سمت رفتار های ناپسند و غیر منطقی تمایل دارد.
یکی از بزرگ ترین ضعف های این ساخته، فقدان یک متن منسجم و خلق لحظات دراماتیک است. سازندگان به جای ایجاد موقعیت های خنده دار، از بازیگران خواسته اند تا دیالوگ های بی روح خود را با فریاد بیان کنند. بخش عمده ای از سکانس ها شامل دعوا های بی دلیل، طعنه زدن های مداوم و رفتار های پر تنش میان اعضای خانواده است. رابطه دو خواهر، برخورد های پدر با داماد ها و حتی رفتار داماد با خانواده همسرش، همگی سرشار از خصومت است و هیچ نشانی از یک طنز ظریف و هوشمندانه در آن ها دیده نمی شود.
در نهایت باید گفت که این مجموعه نوروزی نتوانست انتظارات مخاطبان تلویزیون را برآورده کند. تکیه بر فرمول های تکراری، غیبت یک فیلم نامه قوی و جایگزین کردن کمدی با سر و صدا، باعث شد تا این پروژه به اثری فراموش شدنی تبدیل شود. آثاری که قرار است به بهانه تعطیلات سال نو خانواده ها را دور هم جمع کنند، نیازمند متنی قوی تر و نگاهی عمیق تر به دغدغه های جامعه هستند.
شما عزیزان می توانید این اثر را از طریق رسانه پخش فیلم دانلود کرده و تماشا کنید. آیا شما هم فرصت دیدن این مجموعه را در تعطیلات نوروز داشته اید؟ به نظر شما دلیل اصلی افت کیفیت آثار مناسبتی در سال های اخیر چیست؟ نظرات، انتقادات و دیدگاه های ارزشمند خود را در بخش کامنت ها با ما و دیگر خوانندگان به اشتراک بگذارید.
