داستان فیلم
پیمان پس از تحمل چهار سال زندان بالاخره آزاد می شود، اما وقتی به خانه برمی گردد هیچ اثری از همسرش مونس و دخترش الهام پیدا نمی کند. او سرگردان در کوچه و خیابان های شهر، جستجویی پر اضطراب را آغاز می کند تا ردی از خانواده گم شده اش بگیرد.

پیمان پس از تحمل چهار سال زندان بالاخره آزاد می شود، اما وقتی به خانه برمی گردد هیچ اثری از همسرش مونس و دخترش الهام پیدا نمی کند. او سرگردان در کوچه و خیابان های شهر، جستجویی پر اضطراب را آغاز می کند تا ردی از خانواده گم شده اش بگیرد.
چهار سال دوری پشت میله های زندان، برای از هم پاشیدن یک خانه کافی است. وقتی پیمان بالاخره آزاد می شود و به جای استقبال گرم، با جای خالی زن و بچه اش روبرو می شود، تازه می فهمد که آزادی واقعی خیلی سخت تر از تحمل حبس است.
در سال های پایانی دهه هفتاد، سینمای ایران هنوز حال و هوای قصه گویی آرام و بی ادعا را حفظ کرده بود. حمید رخشانی در سال ۱۳۷۹ فیلم مونس را ساخت و یک سال بعد، در خرداد ۱۳۸۰، این اثر روی پرده سینما ها رفت. مونس از آن دسته فیلم های اجتماعی است که به جای سر و صدا و شلوغی، سراغ زخم های خاموش یک خانواده می رود.
رخشانی در این فیلم، نگاهش را روی لحظه ای گذاشته که معمولا در فیلم های دیگر نادیده گرفته می شود: فردای روز آزادی از زندان. زمانی که همه فکر می کنند ماجرا تمام شده، اما برای شخصیت اصلی تازه دردسر ها و تنهایی شروع می شود. همین انتخاب ساده و واقعی باعث شده مونس هنوز هم برای دوستداران درام های دهه هفتاد دیدنی باشد.

ماجرا از جایی کلید می خورد که پیمان بعد از گذراندن چهار سال حبس از زندان بیرون می آید. او در تمام این سال ها فقط به امید دیدن دوباره همسرش مونس و دخترش الهام روز ها را شمرده است. اما وقتی پا به دنیای بیرون می گذارد، هیچ نشانی از آن دو پیدا نمی کند.
از اینجا به بعد، پیمان در شهری که انگار خیلی سریع عوض شده، راه می افتد تا ردی از خانواده اش بگیرد. او نه تنها باید جای خالی چهار سال نبودنش را پر کند، بلکه باید بفهمد در این مدت چه بر سر زن و دخترش آمده و چرا اثری از آن ها نیست. تلاش برای حفظ پیوند های خانوادگی در سخت ترین شرایط، موضوعی است که در فیلم عزیز نیز از زاویه ای متفاوت دیده می شود؛ جایی که یک زن در میان محو شدن خاطرات مادر آلزایمری خود، باید میان پرستاری از او و حفظ زندگی مشترکش با همسرش دست به انتخابی دشوار بزند.
| بازیگر | نقش |
|---|---|
| امین حیایی | پیمان مقدم |
| محمدرضا شریفینیا | ستار |
| نیلوفر خوش خلق | زیبا مقدم |
| زهرا محمودی | مونس نفیسی |
| جمشید اسماعیل خانی | پرویز بارکاهی |
| رضا رخشانی | دکتر |
| فرهاد حمیدی | نعمت الله |
برخلاف خیلی از درام های خانوادگی که با گریه و فریاد سعی در جلب ترحم دارند، مونس راه آرام تری را انتخاب می کند. این فیلم با تکیه بر یک موقعیت انسانی ساده، نشان می دهد که نبودن یک پدر چه شکاف عمیقی می تواند در یک خانه ایجاد کند.
بزرگ ترین امتیاز فیلم رخشانی، صداقت در تعریف کردن قصه است. فیلم ساز سراغ پیچیدگی های الکی نمی رود و مستقیما مخاطب را کنار پیمان می گذارد تا اضطراب و نگرانی او را در کوچه و خیابان های شهر حس کند. از آنجایی که اطلاعات داستانی فیلم محدود و سرراست است، بار اصلی فیلم روی دوش همین فضای سرد و حسرت مردی است که نمی داند خانواده اش الان کجا هستند و در چه حالی به سر می برند.
نکته ای که نباید از آن گذشت، دقت گروه تولید روی ظاهر و جلوه های تصویری فیلم است. در سال هایی که خیلی از فیلم های اجتماعی اهمیت چندانی به گرافیک و عکاسی پشت صحنه نمی دادند، مونس توانست در دو سال پیاپی توجه داوران جشن خانه سینما را در بخش عکس و پوستر جلب کند. این وسواس در طراحی قاب ها، به خوبی در حال و هوای کلی فیلم هم دیده می شود و به انتقال حس تنهایی پیمان کمک کرده است.
مونس فیلمی است که بدون ادعا و شلوغ کاری، داستان مردی را دنبال می کند که به دنبال تکه های گم شده زندگی اش می گردد. اگر دلتان برای حال و هوای سینمای اجتماعی اواخر دهه هفتاد و قصه های ساده اما واقعی تنگ شده، این ساخته حمید رخشانی انتخاب مناسبی برای شما خواهد بود.
برای تماشای این اثر و همراه شدن با جستجوی پیمان، رسانه پخش فیلم در کنار شماست. می توانید برای دانلود فیلم مونس (Moones) با بالا ترین کیفیت و لینک مستقیم، از همین صفحه اقدام کنید و به آرشیو کامل فیلم های سینمای ایران دسترسی داشته باشید.