داستان فیلم
وقتی عزیزترین خاطرات یک مادر در حال محو شدن است، تعهد یک دختر تا کجا امتداد مییابد؟ «عزیز» روایتی تکاندهنده از انتخاب سخت یک زن بین پرستاری از مادر آلزایمریاش و حفظ زندگی مشترک با همسرش است.
وقتی عزیزترین خاطرات یک مادر در حال محو شدن است، تعهد یک دختر تا کجا امتداد مییابد؟ «عزیز» روایتی تکاندهنده از انتخاب سخت یک زن بین پرستاری از مادر آلزایمریاش و حفظ زندگی مشترک با همسرش است.
تصور کنید مجبور شوید بین حافظهی زنی که شما را به دنیا آورده و آیندهای که با عشق زندگیتان میسازید، یکی را انتخاب کنید. این تراژدی خاموش و انتخاب سوزناک، قلب تپندهی درام «عزیز» است؛ فیلمی که میپرسد آیا عشق میتواند بر فراموشی غلبه کند یا در مه غلیظ آن گم میشود؟
در قلب چشماندازهای سرسبز گیلان و به دور از هیاهوی سینمای بدنه، سومین ساخته سینمایی مجید توکلی، «عزیز»، روایتی نجیب و انسانی را به تصویر میکشد. این اثر که محصول همکاری مجدد توکلی با جمیله دارالشفایی (نویسنده) است، یک درام اجتماعی خانوادگی است که با زبان گیلکی و زیرنویس فارسی، تجربهای متفاوت را برای مخاطب رقم میزند. «عزیز» که پس از جلب توجه در چندین جشنواره بینالمللی، سرانجام در آذر ۱۴۰۳ روی پرده سینماها رفت، تلاشی است قابل تأمل برای به تصویر کشیدن معضلی جهانشمول در بستری کاملاً بومی.
داستان بدون هیچ مقدمهای، مخاطب را با بحران اصلی، یعنی بیماری آلزایمر شخصیت «عزیز» (با بازی زندهیاد فاطمه محمدی)، روبهرو میکند. تمرکز اصلی قصه بر روی پسر او، «انوش» (روزبه حصاری) است؛ جوانی که در یک دوراهی دردناک میان تعهد به مادر بیمار و عشقی که به همسر آیندهاش دارد، گرفتار شده است. این بنبست دراماتیک که شخصیت را در آستانه ساختن آیندهاش با یک بحران هویتی روبهرو میکند، یادآور چالشی است که پیشتر در درام تحسینشده دیگری همچون فیلم «عطرآلود» نیز شاهدش بودیم. این فیلم به خوبی کشمکش درونی این جوان را به تصویر میکشد که باید بین وظیفه فرزندی و ساختن زندگی شخصی خود یکی را انتخاب کند، در حالی که حافظه مادرش روز به روز بیشتر تحلیل میرود.
یکی از درخشانترین نقاط قوت این فیلم، بدون شک، گروه بازیگری یکدست و قدرتمند آن است. فیلم با تکیه بر اجراهای طبیعی و تأثیرگذار، به خصوص بازی ماندگار زندهیاد فاطمه محمدی و شیمی باورپذیر میان آزاده صمدی و روزبه حصاری، موفق میشود بار احساسی قصه را به دوش بکشد و مخاطب را با شخصیتها همراه کند.
| نام بازیگر | نقش |
|---|---|
| آزاده صمدی | مرضیه |
| روزبه حصاری | انوش |
| زندهیاد فاطمه محمدی | عزیز |
| رضا عباسی | – |
| شیرین محسنی | – |
| عقیق بلوری | – |
| بهمن صادق حسنی | – |
| سمت / مشخصات | اطلاعات |
|---|---|
| کارگردان | مجید توکلی |
| تهیهکننده | سید علی احمدی |
| فیلمنامهنویس | جمیله دارالشفایی |
| موسیقی | آریا عظیمینژاد |
| فیلمبردار | محسن حسنی |
| تدوینگر | میثم مولایی |
| توزیعکننده | فیلمیران فیلیمو (اکران آنلاین) |
| تاریخهای انتشار | ۲۸ آذر ۱۴۰۳ ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ (اکران آنلاین) |
| مدت زمان | ۸۴ دقیقه |
| کشور | ایران |
| زبان | گیلکی |
| فروش گیشه | ۱٬۲۸۹٬۲۶۱٬۰۰۰ تومان |
«عزیز» اثری شریف و انسانی است که جرئت میکند به سراغ سوژهای تلخ و کمتر پرداختهشده برود. این فیلم همچون یک خاطرهی گمشده است؛ لحظاتی درخشان و تکاندهنده دارد، اما در نهایت به تصویری کامل و ماندگار بدل نمیشود. در ادامه به بررسی نقاط قوت و ضعف آن میپردازیم.
با وجود پیشرفت محسوس در همکاری میان توکلی و دارالشفایی، فیلمنامه این اثر از همان ضعفی رنج میبرد که در آثار قبلی این زوج هنری نیز به چشم میخورد: سندروم فیلم کوتاه کشآمده. اثر در دو سوم ابتدایی خود، روایتی گیرا و جذاب دارد، اما از نقطهای به بعد، دچار افت ریتم شده و کشدار به نظر میرسد. به نظر میرسد ایده اصلی، ظرفیت یک فیلم بلند سینمایی را نداشته و با سکانسهای کشدار و دیالوگهایی که اطلاعات جدیدی به مخاطب نمیدهند، طولانی شده است.
این ضعف در بخش پایانی به اوج خود میرسد. پایانبندی فیلم یکی از ضعیفترین بخشهای آن است؛ گرهگشایی داستان به شدت قابل پیشبینی است و باورپذیری جهان فیلم را خدشهدار میکند. گویی فیلمساز برای به سرانجام رساندن قصه خود، به سادهترین و کلیشهایترین راهکار ممکن، یعنی مرگ شخصیت اصلی، متوسل شده است.
یکی دیگر از چالشهای ساختار روایی، پرداخت نامتوازن شخصیتهاست. در حالی که کاراکتر «عزیز» به خوبی معرفی میشود، سایر شخصیتها، به ویژه برادران انوش (روزبه حصاری)، حضوری زائد و تصنعی دارند. آنها فاقد کارکرد دراماتیک هستند و حذفشان خللی در بطن داستان ایجاد نمیکند.
از سوی دیگر، تمرکز فیلمنامه به قدری روی شخصیت «انوش» سنگینی میکند که این سوال پیش میآید: آیا نام فیلم نباید «انوش» میبود؟ بار اصلی درام بر دوش اوست؛ جوانی که در یک دوراهی دردناک میان تعهد به مادر بیمار و عشق به همسر آیندهاش گرفتار شده است. این نقطه عطف که میتوانست به موتور محرکه درام تبدیل شود، متأسفانه به خوبی پرداخت نمیشود.
اگر فیلمنامه پاشنه آشیل اثر باشد، گروه بازیگری، ستون فقرات استوار آن است. از بازی تکاندهنده زندهیاد فاطمه محمدی در نقش مادر آلزایمری گرفته تا زوج آزاده صمدی و روزبه حصاری، همگی اجراهایی باورپذیر و تأثیرگذار ارائه دادهاند. آزاده صمدی با فاصله گرفتن از تصویر همیشگی خود، شمایل یک زن شهرستانی رنجدیده را به زیبایی به نمایش میگذارد. روزبه حصاری نیز در انتقال حس پریشانی، معصومیت و غیرت یک جوان گرفتار در بحران، بسیار موفق عمل کرده است. این شیمی درست میان بازیگران، به باورپذیری قصه کمک شایانی کرده و یکی از دستاوردهای مهم فیلم به شمار میآید.
برخلاف ضعفهای فیلمنامه، در بخش کارگردانی و فضاسازی، مجید توکلی اثری قابل دفاع ارائه میدهد. فیلمبرداری محسن حسنی به زیبایی توانسته طبیعت بکر و مهآلود گیلان را به جزئی جداییناپذیر از قصه تبدیل کند. قابها، بهویژه در فضاهای داخلی و محدود خانه، حس خفگی و استیصال شخصیتها را به خوبی منتقل میکنند. استفاده از زبان گیلکی نیز تصمیمی هوشمندانه بوده که به اصالت و باورپذیری جهان فیلم کمک شایانی کرده است. ساخته توکلی در خلق اتمسفری شاعرانه و در عین حال تلخ، که بازتابی از ذهن پریشان شخصیت اصلی است، بسیار موفق عمل میکند و این دستاورد فنی، بسیاری از کاستیهای روایی را جبران کرده است.
ساخته مجید توکلی اثری است که میان نیت ستایشبرانگیز و اجرای نهاییاش در نوسان است. این فیلم به لطف بازیهای درخشان، اتمسفر گیرا و پرداختن به سوژهای انسانی، مخاطب را تحت تأثیر قرار میدهد، اما به دلیل فیلمنامهای کشدار و پایانی ضعیف، نمیتواند به یک اثر ماندگار تبدیل شود. با پایان دوره اکران، فرصت تماشای آنلاین این درام انسانی برای علاقهمندان فراهم شده است. برای دانلود این فیلم با کیفیت اصلی میتوانید به پلتفرم تخصصی پخش فیلم مراجعه کرده و از تماشای قانونی آن حمایت کنید. در نهایت، تماشای این اثر به دوستداران درامهای شخصیتمحور که برای بازیگری قوی بیش از پیرنگ بینقص اهمیت قائلاند، توصیه میشود؛ چرا که همچون خاطرهای است که لحظاتی درخشان دارد، اما کلیت آن در مهی از کاستیها محو میشود.
این فیلم یک درام اجتماعی و خانوادگی است که قصه جوانی به نام «انوش» را در شمال ایران روایت میکند. او در یک دوراهی دردناک گرفتار شده است: از یک سو باید از مادرش که به آلزایمر مبتلا شده مراقبت کند و از سوی دیگر، آینده عاطفی خود را با همسر آیندهاش بسازد. داستان، کشمکش درونی این جوان بین تعهد فرزندی و عشق را به تصویر میکشد.
ژانر اصلی فیلم درام اجتماعی و خانوادگی است. تماشای این اثر به علاقهمندان سینمای شخصیتمحور، داستانهای انسانی و واقعگرایانه و کسانی که برای بازیگری قوی و فضاسازی شاعرانه بیش از یک پیرنگ پرحادثه اهمیت قائل هستند، توصیه میشود.
بله، این فیلم به زبان گیلکی ساخته شده و با زیرنویس فارسی اکران و پخش شده است. استفاده از زبان گیلکی یک تصمیم هنری از سوی کارگردان (مجید توکلی) برای افزایش اصالت، باورپذیری فضا و غرق کردن مخاطب در اتمسفر بومی داستان بوده است.
نقش مادر مبتلا به آلزایمر را زندهیاد فاطمه محمدی، از بازیگران پیشکسوت تئاتر و تلویزیون گیلان، ایفا کرده است. این اثر آخرین نقشآفرینی سینمایی ایشان پیش از درگذشتشان بود و بازی تأثیرگذار و ماندگار او یکی از نقاط قوت اصلی فیلم به شمار میرود.
نقطه قوت اصلی فیلم، بازیهای درخشان و یکدست تیم بازیگری (بهویژه زندهیاد فاطمه محمدی، آزاده صمدی و روزبه حصاری) و همچنین کارگردانی و فضاسازی گیرای آن است. در مقابل، ضعف اصلی اثر به فیلمنامه آن بازمیگردد که به عقیده برخی منتقدان، کشدار بوده و از یک پایانبندی قابل پیشبینی و ضعیف رنج میبرد.
پس از پایان اکران سینمایی، امکان تماشای آنلاین و دانلود قانونی این درام اجتماعی فراهم شده است. شما میتوانید برای دانلود فیلم عزیز با کیفیتهای مختلف (از 480p تا 1080p HQ) و به صورت قانونی، به پلتفرم تخصصی پخش فیلم مراجعه کرده و از تماشای این اثر با زبان اصلی و زیرنویس فارسی لذت ببرید.
فعلا کسی نظر نداده !
اولین نفری باش نظرشو راجب این فیلم میگه (: