«اخراج از استرالیا و بازگشت غیرمنتظره به ایران، آدام را درست وسط یک بحران خانوادگی رها میکند. اما ماجرا فراتر از مرگ پدربزرگ است؛ میراثی مبهم و وصیتنامهای عجیب، او را ناچار به رویارویی با دکتری جوان میکند که هیچ شباهتی به دنیای او ندارد. تقابلی که در سایه رازهای پدربزرگ، مسیری پر از لحظات فانتزی و عاشقانههای ناخواسته را پیش پایشان میگذارد.»
چه میشود اگر زبان حیوانات را بهتر از زبان آدمها بفهمید؟ «آدم باش» روایت طنزآمیز و کنایهآمیز مردی است که در دنیای شلوغ انسانها گم شده و آرامش را در همنشینی با چهارپایان میجوید؛ کمدی متفاوتی از مجید جوانمرد که اکبر عبدی و امین حیایی را در موقعیتی عجیب قرار میدهد.
سینمای کمدی ایران همواره بستری برای طرح دغدغههای اجتماعی با زبان طنز بوده است. برخلاف شخصیتهای جسور فیلم آتیش بازی که برای رسیدن به اهدافشان بیمهابا روی لبه تیغ راه میروند، فیلم «آدم باش» (Adam Bash) محصول سال ۱۳۹۳، روایتگر انسانی است که ترمز زندگی را کشیده است. این اثر به کارگردانی و تهیهکنندگی مجید جوانمرد تلاش میکند با نگاهی فانتزی، گسست ارتباطی میان انسانهای امروزی را به چالش بکشد. این فیلم که بر اساس متنی از محمود روزبهانی شکل گرفته، در دیماه ۱۳۹۴ رنگ پرده نقرهای را به خود دید و با تکیه بر حضور ستارگان محبوب طنز، توانست نظر مخاطبان عام را جلب کند. جوانمرد در نهمین ساخته بلند خود، سراغ سوژهای رفته که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما در بطن خود نقدی است بر ریاکاری و پیچیدگیهای روابط مدرن.
داستان حول محور شخصیتی میچرخد که پس از سالها دوری و زندگی در غربت، به وطن بازمیگردد. اما این بازگشت، شروع یک بحران هویتی و ارتباطی است. قهرمان قصه، برخلاف کلیشههای رایج، یک فرد اجتماعی نیست؛ بلکه مردی است که دیوار بلندی میان خود و همنوعانش کشیده است. او در برقراری سادهترین دیالوگها با آدمها ناتوان است و احساس بیگانگی عمیقی با جامعه اطرافش دارد. در عوض، موهبتی عجیب (یا شاید نفرینی شیرین) دارد: ارتباط خارقالعاده و درک عمیق از دنیای حیوانات.
این پارادوکس رفتاری، موقعیتهای کمیک و گاه گروتسکی را خلق میکند. او که احساس میکند مردم سرزمینش را دیگر نمیشناسد و زبان مشترکی با آنها ندارد، پناهگاه امن خود را در معاشرت با جانوران مییابد. فیلمساز با زیرکی از این ویژگی بهره میبرد تا نشان دهد گاهی صداقتِ غریزیِ حیوانات، بر تظاهر و دوروییِ موجود در روابط انسانی شرف دارد. سفر قهرمان داستان برای «آدم شدن» یا شاید «پذیرفتن آدمها»، بستری است برای خلق لحظات خنده و تفکر.
یکی از برگهای برنده این اثر، ویترین بازیگران آن است. حضور اکبر عبدی، استاد مسلم کمدی و گریمهای سنگین، در کنار انرژی همیشگی امین حیایی، شیمی جالبی را روی پرده ایجاد کرده است. نیوشا ضیغمی نیز ضلع سوم این مثلث بازیگری را تکمیل میکند. ترکیب این نامهای آشنا برای گیشه سینمای ایران، تضمینکننده لحظاتی سرگرمکننده است. عبدی با همان شیرینی ذاتی و حیایی با اکتهای بدنی منحصربهفردش، تلاش میکنند تا بارِ فانتزیِ قصه را به دوش بکشند و مخاطب را با چالشهای عجیب کاراکتر اصلی همراه کنند.
| بازیگر | نقش |
|---|---|
| امین حیایی | هیبت آدمی (آدام) |
| اکبر عبدی | آقابزرگ |
| نیوشا ضیغمی | نفس سنندجی |
| مرتضی ضرابی | صابونی |
| سیروس گرجستانی | – |
| عباس محبوب | – |
| مختار سائقی | – |
| ملیسا مهربان | – |
| حسن رضایی | – |
| داریوش رضایی | – |
| شراره رنجبر | – |
| غزل عبدی | – |
| احسان حسن پور | – |
| فاطمه شکری | – |
| امیر زمانی | – |
| عنوان | جزئیات |
|---|---|
| کارگردان | مجید جوانمرد |
| تهیهکننده | مجید جوانمرد |
| نویسنده | محمود روزبهانی |
| موسیقی | ناصر چشمآذر |
| مدیر فیلمبرداری | حسن اسدی |
| تدوینگر | یاور تورنگ |
| توزیعکننده | لاله فیلم |
| تاریخ انتشار | ۱۶ دی ۱۳۹۴ |
| مدت زمان | ۸۸ دقیقه |
| کشور سازنده | ایران |
| زبان | فارسی |
| فروش گیشه | ۸۱۴٬۶۰۸٬۸۰۰ تومان |
شاید در نگاه نخست، این فیلم سینمایی که در ویکی پدیا نیز در ژانر کمدی دستهبندی شده، صرفاً اثری تجاری برای خنداندن مخاطب به نظر برسد؛ اما اگر لایههای زیرین آن را بررسی کنیم، با نقدی اجتماعی مواجه میشویم. نویسنده سعی کرده است تنهایی انسان مدرن را به تصویر بکشد؛ انسانی که در میان انبوه جمعیت و ابزارهای ارتباطی، تنهاتر از همیشه است. انتخاب حیوانات به عنوان مونس و همدم، استعارهای است از نیاز بشر به روابط بیواسطه و بدون قضاوت. فیلم به ما یادآوری میکند که شاید تعریف ما از «نرمال بودن» و «آدم بودن» نیاز به بازنگری داشته باشد. آیا کسی که نمیتواند دروغ بگوید و تظاهر کند، بیمار است؟ یا جامعهای که ریاکاری را هنجار کرده، دچار بیماری شده است؟
برای کسانی که به دنبال ساعتی فراغت از دغدغههای روزمره هستند و میخواهند طنزی متفاوت با چاشنی فانتزی را تجربه کنند، این اثر گزینه مناسبی است. تضاد بین شخصیت اصلی و محیط پیرامونش، موقعیتهای ابزوردی میسازد که لبخند را به لب میآورد. ضمن اینکه دیدن تقابل دو نسل از کمدینهای ایران (عبدی و حیایی) در یک قاب، همواره جذابیتهای خاص خود را دارد.
در نهایت، «آدم باش» قصهی وصال دوباره است؛ نه فقط وصال به وطن، بلکه وصال به ذات انسانی. قهرمان داستان یاد میگیرد که برای زندگی در میان انسانها، لزوماً نباید همرنگ جماعت شد، بلکه باید راهی برای ترجمه احساسات خالصانه به زبان پیچیده آدمیزاد پیدا کرد. این فیلم با زبانی ساده و بیآلایش، تلنگری میزند به همه ما که شاید گاهی فراموش میکنیم در هیاهوی زندگی شهری، کمی هم «آدم» باشیم.
اگر مشتاق دیدن این کمدیِ فانتزی و پربازیگر هستید، هماکنون میتوانید برای دانلود فیلم آدم باش اقدام کنید. سایت پخش فیلم با فراهم کردن آرشیوی کامل، امکان دریافت این اثر را با لینک مستقیم، رایگان و با بهترین کیفیت برای شما مخاطبان عزیز فراهم کرده است تا لحظاتی شاد را در کنار خانواده تجربه کنید.
وقتی میری فیلمنامه میدی به کارگران های ایرانی ،نخونده رد میکنند. طرف یک صفحه ی کار رو نمیخونه ،گاهی نگاهت هم نمیکنند.میگن دنبال کار نون و آب دار باشید. بعد میای میبینی خودشون . متاسفانه سینمای کمدی ما خالی از محتوا شده . دلیل مهمش اینه که هیچ منتقدی وجود نداره . مخاطب با اطمینان به بازیگران فیلم و تیزر میاد به دیدن فیلم ها و سرخورده بیرون میره. بخاطر رقم گیشه اکثر دوستان رو به سمت طنز دارند .اشکالی نداره اما طنز خالی از محتوا اسکال داره.بنظر من بعضی دوستان به ساختن فیلم فکر نمیکنند ،به ساختن پول فکر میکنند. اگر یک رسانه مستقل یا یک شبکه ی تخصصی نه مثل هفت که اصلا مرجع خوبی نیست ،بیاد پای کار عالی میشه.وقتی کارگردانی بفهمه منتقد وجود داره و احتمال داره نظرات اونها باعث شکست فیلم شون بشه ، میرن سمت خوب ساختن. فیلم داریم سه روزه جمع شده . خب حداقل به فیلمنامه دیگران هم توجه کنید.قرغر نیست کل درآمد فیلم بره تو جیب کارگردان.خودش مینویسه،خودش میسازه،خودش تدوین میکنه،خودش موسیقی میگذاره ، امثرشون هم گریمور لازم ندارند.اگر فیلمی قوی باشه بدون شک نیازمند بازیگر مشهور هم نیست . خلاصه اینکه نگذارید هر فیلمی ساخته بشه.اگر مردم دلزده بشن دیگه نمیشه جبرانش کرد.